ငါမျက်ရည်ကျနေပါတယ်။ ဒါပေမယ့်ငါအားမငယ်ပါဘူး။

မိတ်ဆွေ အပေါင်းအသင်းတွေကြားမှာ ဘယ်လိုပွင့်နေပေမယ့် မိဘညီအစ်ကိုတွေကိုတော့ ရှက်သေးတာပဲလေနော်။ မယာတောင် တနယ်ခြားမှာ မို့ ဂါဝန် တကားကားနဲ့ လျောက်သွားရဲတာ။ အကယ်၍သာ ရန်ကုန်မှာဆို ရှင့်လိုပဲ ပုန်းနေရမှာလေနော်။

မယာ ညီမနဲ့ ဟိုတစ်နေ့က ဖုန်းပြောဖြစ်တယ်။ ဘာပြောလဲသိလား။ နင့်ရဲ့ ဖေ့စ်ဘွတ်ပေါ်မှာတဲ့ အကောင်တစ်ကောင်နဲ့ ပလူးနေတာတွေတွေ့လို့တဲ့ မယာ တစ်ဝမ်းကွဲရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက တစ်ဝမ်းကွဲကိုပြောကြတယ်တဲ့။ မြင်လို့တောင်မကောင်းဘူးဆိုတာလဲ ပါသေးတယ်။ ဒါနဲ့ ကျမ တစ်ဝမ်းကွဲက သူ့ အမေ မယာ အဒေါ်ကို ပြန်ပြော အဲ့ဒီကမှတဆင့် မယာ အဒေါ်တွေက ညီမကို ပြန်ပြောကြတယ်။ နောက်ပြီး နင့်အမေမသိစေနဲ့နော်တဲ့။ ရယ်ချင်တယ်တော့။ သူတို့ကရှက်တယ်တဲ့။

မယာ ညီမကတော့ မယာဘက်က မားမားမတ်မတ်ရပ်တည်တဲ့သူပါ။ မယာကို အမြဲတမ်းအားပေးသူပါ။ သူ အမြဲတမ်းပြောလေ့ရှိတာ က နင်ဘာဖြစ်နေဖြစ်နေ နင်ဟာငါ့အစ်ကိုပဲ။ ငါ့ကို အခုလို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတာနင်ပဲ။ နင့်ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ငါအခုလိုပညာတတ်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့တွေ အပူအပင်ကင်းကင်းနေနိုင်အောင် နင်မားမားမတ်မတ်ရပ်ခဲ့တဲ့ နင့်သတ္ဆိကို ငါဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူး။ မယာ မျက်တောင်မခပ်ဘဲ မျက်ရည်တွေ ရေလောင်းချလိုက်သလို ကျလာပါတယ်။

မယာ တစ်ခါ တစ်ခါတွေးမိပါတယ်။ မယာတို့ အသိုင်းအဝိုင်းမှာ အခြောက်ဖြစ်တယ်ဆိုရင် လူတွေက နှိမ်ချင်ကြတယ်။ မိသားစုဝင်တွေ အပါအဝင်ပေ့ါ။ မယာမိဘတွေဟာ မယာကို အရမ်းချစ်ကြပါတယ်။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဇ နဲ့ မိယာဟာ ကိုယ်ပိုင် ဒေါက်ဖိနပ်ကိုရအောင်ပူဇာပြီး တကွပ်ကွပ်စီးခဲ့တဲ့သူပါ။ အလုပ်ခွင်ထဲရောက်လာတော့လည်း ကိုယ့်ယုံကြည်ချက်ကို ကိုယ်ကိုင်စွဲ ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အန်တုနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် အမေ နဲ့ ကိုယ့်မောင်နှမတွေ ပတ်ဝန်းကျင်ကို မျက်နှာ ဘယ်လိုပြမလဲလို့ စဉ်းစားလာမိတယ်။ ငါ့အမေလူကြားထဲမျာ ရှက်ရှာမှာပဲလို့တွေးမိပါတယ်။ တစ်ချိန်က ကိုယ့်ကို အမြဲတမ်းချီးကျူးခဲ့တဲ့ ဆရာမကြီးက နှမြောဖို့ကောင်းလိုက်တာတဲ့။ မေးပါရစေ။ ဘာကိုနှမြောတာလဲ။ အဖေလုပ်တဲ့သူကတော့ စစ်တပ်ကရာထူးကြီး ကျားယားပြီးတော့။ အမျိုးထဲမှာလည်း ဒီလို မရှိ။ သူမရှက်ဘူးလားမသိဘူးလို့ ပြောတဲ့ဆွေမျိုးတွေကိုမေးချင်တယ်။ ခြောက်တာ မျိုးရိုးလိုက်တာမှ မဟုတ်တာ။ ဘာကို ရှက်ရမှာလဲ။ လင်ငယ် မယားငယ်နေပြီး သားသမီးတွေကို စိတ်ဆင်းရဲအောင်လုပ်တဲ့သူတွေမှ မရှက်ရင် ကျူပ်က ရှက်ရမှာလား။

ကိုယ်တွေရဲ့မိဘ မောင်ဖွား တွေဟာကိုယ့်ကို နားလည်သည်ထားဦးတော့။ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ ဖိအားတွေကြောင့်သူတို့မှာ ကိုယ့်ထက် မလျော့တဲ့ခံစားချက်တွေ ရင်ထဲပြည့်နေမှာပဲ။

ဘယ်လောက်ပဲနားလည်တဲ့ပတ်ဝန်းကျင် အလုပ်ဌာနဖြစ်ပါစေ၊ ခြောက်နေလို့ ရသင့်တဲ့ အလုပ်အကိုင်ရာထူး တွေကို လက်လွတ်ရတာ အကြိမ်ကြိမ်ပါ။ ကိုယ်တွေ့ပါ။ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ငြင်းတာနဲ့ ရိုင်းပျစွာပြောဆိုတာတွေ ပဲကွာပါတယ်။ ရလာဒ်ကတော့ ငြင်းပယ်ခံရတာပါပဲ။ ခံစားချက်တွေရင်မှာ ပြည့်နေပါတယ်။

အခြောက်ဆိုရင်တွေ့ကရာ ယောက်ျားနဲ့ ပါမှာပဲ။ ငါပျော်ချင်ရင် ရပါတယ်ကွာဆိုတဲ့ သူတွေကိုလည်း ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ပါတယ်။ နင်ခြောက်နေတာကို နားလည်ပါတယ်လို့ ပြောပြီး နောက်ကွယ်မှာ ဟားတိုက်ရယ်တတ်တဲ့သူတွေကိုလည်း ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ပြီးပါပြီ။ ခံစားချက်တွေရင်မှာ ပြည့်နေပါတယ်။

ကိုယ်တွေရဲ့ဖြစ်တည်လာတဲ့ဘဝကို လက်မခံ အထင်သေးတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် ကိုယ်ဘာလဲ ဝန်မခံရဲ၊ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူကို လက်မတွဲရဲဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့အလိုကျ ကိုယ့်ဘဝကို အရှုံးပေးနှစ်သိမ့်လိုက်တဲ့သူတွေကိုလည်း မြင်ဖူး ပြီးရင်ထဲမှာ နာကျင်စွာခံစားရပါတယ်။ သူတို့တွေရဲ့ရင်ထဲမှာလည်း ခံစားချက်တွေပြည့်နေမှာပါပဲ။

မယာ လက်သည်းကြားထဲ အပ်စိုက်ပြီးတူနဲ့ထုတာ ခံနိုင်တဲ့သတ္တိမရှိပေမယ့် ကိုယ်ကဘာ ကိုယ့်ရဲ့ယုံကြည်ချက်အတိုင်း ဘဝကို လျောက်လှမ်းရဲတဲ့သတ္တိ ရှိနိုင်အောင်တော့ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။

အခြောက်တွေလို့ အများက သမုတ်နေကြတဲ့ သူတွေဟာ လူတွေပါပဲ။ ချစ်တတ်တဲ့လူတွေပါ။ လေးစားတတ်တဲ့သူတွေပါ။ ကူညီတတ်တဲ့သူတွေပါ။ ဒီတော့ လူတွေလိုပဲ အချစ်ခံချင်ပါတယ်။ လူတွေရဲ့လေးစားတာခံချင်ပါတယ်။ လူတွေရဲ့အကူအညီကိုလိုအပ်တဲ့အခါယူရပါတယ်။

ဒါ့ကြောင့်ကိုယ်နဲ့ဘဝတူတဲ့သူတွေအားလုံးကို မျက်ရည်တွေကြားက အားပေးချင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ဘဝကိုယ် ဘာပါလို့ ရဲရဲ မရပ်တည်ရဲသေးရင်တောင်မှ စိတ်ဓါတ်မကျပါနဲ့။ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ပါဘူး။ ရပ်တည်ရဲတဲ့သူတွေရှိသလို ရှက်ကြောက်နေတဲ့သူတွေလည်းရှိပါတယ်။ ကိုယ့်ဘဝကိုယ် မရပ်တည်ရဲလို့ မျက်ရည်ကျနေတဲ့သူတွေရှိသလို ကိုယ့်ဘဝကိုယ်ရပ်တည်ရဲပေမယ့် ကြုံလာရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ အတုံ့အလှည့်တွေကြားမှာ တိတ်တခိုး မျက်ရည်ကျနေကြသူတွေရှိနေဆဲပါ။

ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်တည်းအားငယ်စရာမလိုပါဘူး။ ငိုနေရတာဟာ သတ္တိမရှိလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ရင်ဆိုင်ဖို့ အားပြန်မွေးနေတာပါ။

ချစ်သော မယာ